دومین مجموعه شعرم با نام ((چیزها و شاعر، تنها در خانه)) در اواخر اسفندماه ۸۸ توسط نشر ابتکار نو منتشر شد. این مجموعه دربرگیرنده ی شعرهای سالهای ۸۵-۸۷ است. دوازده مورد در ارشاد به مشکل خورد که در نهایت باعث حذف حدود هفت شعر و حدود ۲۵ صفحه از کتاب شد. کتاب ۱۲۸ صفحه و شامل ۶۰ شعر است.

 

 

 باریکه نور

 

موسي و پيروانش مي‌گذرند

از باريکه نوري که بر سقف است

پس من به فرعون مي‌مانم

که قرنهاست در تاريکي‌اش غرق شده

همراه با ارتشي

از واژه‌هايي کودن و گستاخ و شکست‌خورده

 

و چند شعر کوتاه از کتاب:

 

1

ساديسم و مازوخيسم

اسکيزوفرنيا و پارانويا

و بشر جهان سوم که تمامي اينهاست

و بشر جوامع صنعتي که البته قرصهايش را مرتب مي‌خورد.

 

2

روزي از روي کوهي

سنگي غلتيد و روي شهري ايستاد

 

از آن پس در تمام شهرهاي کره‌ي زمين

نهادها و تاسيسات (( مقابله با سنگهاي غول‌پيکر غلتان )) پديد آمد.

 

3

دل خوش کنيد

به قلعه‌هاي شني و ديوارهايتان

اما همه چيز به موجها بستگي دارد

 

4

به اتاقم که آمدم

آنها را ديدم

که از پنجره‌ام

              دريا را مي‌نگرند

 

5

دانشکده ی ما

یک حوض فیروزه ای دارد

و یک فواره ی کوچک

که هیچ با اوضاع دانشکده نمی خواند

 

6

به شکل پسر بچه‎ای

در خيابانهاي شهر قدم مي‌زدم

مسواک مي‌زدم و گريه مي‌کردم

و حس مي‌کردم

خداي ما آدمها نظامي سنگدلی است